Mysteries of Badrinath Temple: ସନାତନ ଧର୍ମରେ ପୂଜାପାଠ ସମୟରେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖିବା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥା ମହତ୍ତ୍ୱ କାମ ହୋଇଥାଏ । କେବଳ ଏହାନୁହେଁ, କୌଣସି ବି ଶୁଭ କାମ ଆରମ୍ଭ ହେବା ମାତ୍ରେ ପ୍ରଥମେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍କି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ। ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ହିନ୍ଦୁ କର୍ମରେ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଶଙ୍ଖର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ କୌଣସି ମନ୍ଦିର ହେଉ ବା କୌଣସ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଯାଇଥିବେ ଦେଖିବେ ପୂଜକ ସେହି ଶଙ୍ଖରେ ଅଭିଷେକ କରି ପାଣିକୁ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତି। ସନାତନ ଧର୍ମରେ ଏତେ ସବୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖାଯାଏ ନାହିଁ । କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ବଦ୍ରିନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ବଦ୍ରିନାଥ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ଚମୌଲି ଜିଲ୍ଲାର ଅଳକାନନ୍ଦା ତଟ (Alakananda River) ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଭଗବାନ ବଦ୍ରି ବିଶାଲ କୁ ପଞ୍ଚ ବଦ୍ରି ରେ ପ୍ରଥମ ବଦ୍ରି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ସାତରୁ ୯ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ପ୍ରମାଣ ଅଛି । ଶାଳିଗ୍ରାମରେ ନିର୍ମିତ ପ୍ରଭୁ ବଦ୍ରିନାରାୟଣଙ୍କ ଏକ ମିଟର ଲମ୍ବା ପ୍ରତିମା ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଏହା ନାରଦ କୁଣ୍ଡରୁ ବାହାର କରିବା ପରେ ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆଦିଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ସନାତନ ଧର୍ମର ଅନୁଗାମୀମାନେ ଭଗବାନ ବଦ୍ରି ବିଶାଲଙ୍କ ଉପରେ ବହୁତ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ବଦ୍ରି ବିଶାଳଙ୍କ କବାଟ ଖୋଲାଯାଏ, ସେଠାରେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭିଡ ଜମିଥାଏ । ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଶଙ୍ଖ ନଫୁଙ୍ଖିବା ପଛରେ ଧାର୍ମିକ, ପ୍ରାକୃତିକ ଏବଂ ବୈଜ୍ଞାନିକ କାରଣ ରହିଛି।
ତେବେ ଚାଲନ୍ତୁ ଜାଣିବା ପ୍ରଥମେ ଧାର୍ମିକ କାରଣ-:
ବଦ୍ରିନାଥ ଧାମରେ କୌଣସି ଶଙ୍ଖ ନଫୁଙ୍ଖିବା ପଛରେ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବଦ୍ରିନାଥ ଧାମରେ ତୁଳସୀ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ (Lord Bishnu) ଶଙ୍ଖଚୂର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସକୁ ବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ କୌଣସି ଶୁଭ କାମର ଆରମ୍ଭରେ କିମ୍ବା ଶେଷରେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତୁଳସୀ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉଥିବା ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଏକାଗ୍ରତା ଭାବି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଶଙ୍ଖକୁ ମାରିବା ପରେ ଶଙ୍ଖ କୁ ବଜାଇଲେ କାଳେ ମାତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ ହେବ ସେଥିପାଇଁ ଶଙ୍ଖକୁ ବଜାଯାଏନି। ସେହି ନିୟମକୁ ଆଜି ଯାଏ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରାଯାଉଛି।
ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପ୍ରଚଳିତ ଯେ ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ (Himalaya) ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ଭୟଙ୍କର ଉତ୍ପାତ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ । ଏହିକାରଣରୁ ଋଷି ମୁନି ମନ୍ଦିରରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂଜା ମଧ୍ୟ କରିପାରୁନଥିଲେ। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ମୁନିଋଷି ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଧ୍ୟାନ କରିପାରୁନଥିଲେ। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ରାକ୍ଷସ ମାନେ ମୁନିଋଷିଙ୍କ ହାତ ତିଆରି କରି ଖାଦ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଖାଇଦେଉଥିଲେ । ଏସବୁ ଦେଖି ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମାତା ଭଗବତୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହା ପରେ ମାତା ଭଗବତୀ କୁଶମାନନ୍ଦ ଦେବୀଙ୍କ ରୂପରେ ଦେଖା ଦେଇ ନିଜର ତ୍ରିଶୂଳ ଏବଂ ଖଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଯେତେବେଳେ ମାତା ଭଗବତୀ ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କୁ ବଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଦୁଇଟି ରାକ୍ଷସ ଅତାପୀ ଏବଂ ବତାପି ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ। ରାକ୍ଷସ ଅତାପୀ ମାନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ନିଜ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଏଥି ସହିତ, ଭୂତ ବତାପୀ ବଦ୍ରିନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଶଙ୍ଖ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିଲେ। ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଯଦି ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖାଯାଏ ତେବେ ବତାପୀ ରାକ୍ଷସ ବାହାରକୁ ଆସିବ। ସେଥିପାଇଁ ଆଜି ବି ସେଠାରେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖାଯାଏ ନାହିଁ।
ଏହା ହେଉଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ କାରଣ-:
ବଦ୍ରିନାଥ ଧାମରେ (Badrinath Dham) ତୁଷାରପାତ ସମୟରେ ସମଗ୍ର ବଦ୍ରି ଅଞ୍ଚଳ ଏକ ଧଳା ରଙ୍ଗର ବରଫ ଚାଦର ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥାଏ। ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ମତରେ, ଯଦି ବଦ୍ରିନାଥ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶଙ୍ଖ ଫୁଙ୍ଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହାର ସ୍ୱର ବରଫକୁ ଆଘାତ କରିବ ଏବଂ ଏକ ଇକୋ ସୃଷ୍ଟି କରିବ । ଏହି କାରଣରୁ, ବରଫର ବିଶାଳ ଚାଦରରେ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି । କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ଯଦି ଭାଇବ୍ରେସନ କାରଣରୁ ବରଫ ଚାଦରରେ ଗଭୀର ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ତେବେ ବରଫ ଝଡ଼ ମଧ୍ୟ ଆସିପାରେ । ଯଦି ଏହା ଘଟେ ତେବେ ପରିବେଶ ମଧ୍ୟ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
Also Read: